ดองซะนานเป็นเดือนๆหลังจากผ่านงานยุ่งๆเก็บเงินกันมาทีนี้เราก็จะมาดูผลแห่งการทำงานกันหละ

ตัวแรกเลยหละอันนี้คีย์บอร์ดสะพายครับ

ในที่สุดมือคีย์บอร์ดเราก็ไม่ต้องไปนั้งดองอยู่ที่หลังกองคีย์บอร์ดอีกต่อไปอิอิ

สามารถจะกระโดดโลดเต้นกับเพื่อนๆได้ตามสบายเลยหงิกๆ

บล๊อกนี้เรามาดูห้องซ้อมของวงผมกันครับ (พาทัวร์ Office)

ห้องซ้อมที่ผมซ้อมเป็นประจำก็เป็นห้องซ้อมของผมเองเปิดให้ใช้กันเฉพาะในกลุ่มของเราเท่านั้น ( มีทั้งหมดประมาณ 12 วง ) ก็มีตั้งแต่วงหญิงล้วน จนถึงวงแบบเล่นอาชีพอะนะครับ พูดง่ายๆก็เป็นห้องซ้อมปิดนั้นเอง......

บรรยากาศภายในห้องซ้อมก็ค่อนข้างสบายๆ กำแพงลายไม้กับหลอดไฟเผาใส้สีเหลืองๆทำให้ห้องอบอุ่นเวลาซ้อม ( ออกจะร้อนในบางครั้ง ) แต่ละครั้งวงจะซ้อมกันประมาณ 4 - 6 ชั่วโมงเรีกว่านอนกันในห้องเลยหละ...

ทางด้านซ้ายจะเป็นรายชื่อเพลงที่ใช้ซ้อมกับเวลาซ้อมของแต่ละวงครับ เพื่อความกระชับในการซ้อมเราจะได้รู้ว่าครั้งต่อไปจะซ้อมเพลงอะไรบ้าง แล้วก็เล่นเพลงอะไรได้แล้วบ้าง ใครจะเอาวิธีนี้ไปใช้ก็ไม่ว่ากันนะครับ..ฮุ ฮุ

ส่วนเจ้านี้เป็นมือคีย์บอร์ดวงผมหละ =__= " เออที่จริงเป็นแผนกต้อนรับของผมครับชื่อ โอ้เลี้ยง ใครที่เคยมาเยี่ยมผมก็คงจะรู้ว่าเจ้าโอ้เลี้ยงนี่ขนมันนุ่มเพียงไร เพียงปลายนิ้วสัมพัสคุณก็จะรู้ถึงความนุ่มของมัน....นิสัยน่ารักครับไม่ดุเพียงแต่มันอาจจะแทะมือหรือเท้าคุณเล่นเท่านั้นเอง......

ที่นี้เรามาดูกลองกันบ้าง....อื่มก็แบบมาตราฐานอะนะครับ tom 3 ใบ สะแน ฉาบ 8 , 16 , 22 นิ้ว Over Hat 12 นิ้ว จับมาให้เสียงข้อนข้างนุ่มอะนะครับอยางสะแนก็ใช้หนังน้ำมัน 2 ชั้นทั้งหน้าและหลังเพื่อความหนานุ่ม เราก็เลยเพิ่มขอบชีส ( มิ้วนะ ).....

ที่ Tom Floor ก็มีประเป๋าไม้กลองเสียบเอาไว้หลากหลายชนิดครับเพราะมือกลองวงผมชอบล่อนไม้ใส่เพื่อนร่วมวง ( ล้อเล่นนะ ) ที่จริงไม้แต่ละชนิดก็ใช้งานต่างกันอะนะครับก็เลยใช้หลายคู่หน่อยนะ...

ส่วนอันนี้ก็เบสตัวโปรดครับของผมครับ Yamaha 24 เฟรตใช้ได้ทั้ง Slep และ Forus มีอีควอในตัวสามารถปรับซาวได้ทุกเวทีชอบมากๆ ส่วนอีกตัวกำลังทำสีอยู่ครับของ Gibson รุ่น SG ปี 69 22 เฟรตครับตัวนั้นเสียง Rock จัดเลยหละถ้าเสร็จแล้วจะเอามาให้ดูนะครับ...

เอาหละวันนี้ก็มาทัวกันพอสมควรแล้วใครสนใจอยากมาแจมกับผมก็ได้นะครับเมล์มาหาคุยกันได้ที่ Yunamusic@ego.co.th ครับ เอาหละวันนี้จบแพยงเท่านี้หละครับสวัสดีครับ

สำหรับหน้านี้เป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับนักดนตรีนะครับเป็นเรื่องที่นักดนตรีทุกคนควรจะรู้ครับ

ก่อนอื่นเรามาทำความรู้จักนักดนตรีก่อนนะครับนิยามของนักดนตรีจริงๆนั้นหมายถึงผู้ที่ถ่ายทอดอารมณ์ของบทเพลงครับโดยเราจะแบ่งประเภทของนักดนตรีออกเป็น6 กลุ่มใหญ่

1.นักดนตรีระดับพื้นฐาน สำหรับกลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่เริ่มเล่นใหม่ส่วนใหญ่จะเล่นเดี่ยวๆไม่ค่อยมีกลุ่มหรือยังไม่ได้จับวง บ้างก็เรียนอยู่ตามโรงเรียน บ้างก็ฝึกเล่นเองอยู่ที่บ้าน นักดนตรีทุกคนเคยผ่านระดับนี้กันมาแล้วทั้งนั้นไม่ว่าปัจจุบันจะเก่งขนาดไหนก็ตาม แต่ก็อย่าคิดว่ากลุ่มนี้ไม่มีคนเก่งๆนะ เพราะว่าดนตรีสำหรับบางคนเอาถือเป็นอะไรสักอย่างที่เล่นเพื่อความเพลิดเพลินใจ ก็แค่เล่นเพื่อความสนุกสนานเท่านั้นเอง ไม่ได้กะว่าจะเอามาเป็นอาชีพอะไรเพราะฉนันก็เลนไม่จับกลุ่มกับคนอื่นๆ หรือไม่คิดจะเล่นอาชีพ

2.นักดนตรีระดับห้องซ้อม ( มือใหม่ ) กลุ่มนี้จะเป็นนักดนตรีที่มาจับกลุ่มกันเพื่อเล่นเป็นวงโดยในแต่ละตำแหน่งจะเล่นมาพอสมควรแล้ว โดยในแต่ละกลุมของนักดนตรีจะมีเป้าหมายการทำวงทั้งนั้นไม่ว่าจะเพื่อความสนุกสนาน เพื่อประกวด หรือเล่นอาชีพ ก็ยังอยู่ในระดับที่เป็นนักดนตรีห้องซ้อมทั้งนั้นหากยังไม่ได้ไปตามเป้าหมายตรงนั้น ห้องซ้อมดนตรีคิดราคาห้องซ้อมเป็นรายชั่วโมงโดยราคาโดยเฉลี่ยจะประมาณ 120 - 600 ต่อชั่วโมงก็ลดหลั่นลงไปตามสภาพเครื่องดนตรีตรงนี้ก็แล้วแต่ความชอบของหลายๆคนอะนะครับว่าจะชอบแบบไหนกัน นี่ก็เป็นอีกระดับที่นักดนตรีส่วนใหญ่จะเคยผ่านมาทั้งนั้นแม้จะเล่นอาชีพแล้วก็ยังคงต้องใช้บริการของห้องซ้อมกันอยู่เป็นระยะๆ เพื่อพัฒการเล่นประเภทวง

3.นักดนตรีระดับประกวดสำหรับระดับนี้จะจำกัดอยู่ช่วงอายุ 9 -24 ปีเป็นช่วงอายุที่จะมีการประกวดได้บ่อยที่สุด นักดนตรีระดับนี้จะค่อนข้างจัดจ้านพอสมควรแล้วเพราะพัฒฝีมือมาถึงขีดนึงเพื่อใช้ในการประกวด กระประกวดดนตรันั้นมีทั้งแบบรายบุคคลและแบบกลุ่มซึ่งก็แตกกันออกไปตามงาน งานดนตรีประจำปีที่รอคอยกันมากๆก็จะมีงานของ Hot Wave งานนี้เป็นงานประกวดระดับมัธยมซึ่งถือเป็นศักศรีของโรงเรียนระดับมัธยมทั่วทั้งประเทศเพราะมีเอกลักษณเด่นของงานตรงที่มีกฎว่าผู้เข้าประกวดจะต้องอยู่โรงเรียนเดียวกันเท่านั้น งานของOpen up ( เนสกาแฟ ) งานนี้เป็นงานนึงซึ่งถือเป็นงานระดับประเทศเพราะเป็นการประกวดแบบ Open ตามชื่องานซึ่งในแต่ละปีจะมีผู้เข้าประกวดถึง500 วงทีเดียว งาน Boom งานที่จัดโดยนิตยสารกาตูนเป็นแหล่งดนตรีของคนคอ J - Rock อีกหนึงกระแสดนตรีที่มาแรงมนเอเซียถือว่าเป็นงานประกวดดนตรีJ - Rock ที่ใหญ่ที่สุดในไทยและอีก 1 สีสันที่สนุกในงานนี้ก็คือการคอสเพล ( แต่งตัวเลียนแบบตัวการ์ตูน)ใครชอบแบบไหนก็ลองติดตามข่าวได้งานประกวดจะเริ่มประมาณเดือน มีนาคม - ธันวาคมของทุกปี

4.นักดนตรีระดับมืออาชีพ ( Pro ) นักดนตรีอาชีพไม่ได้หมายถึงนักดนตรีที่เล่นเก่งนะครับหากแต่หมายถึงคนที่เล่นดนตรีเป็นอาชีพเพื่อเลี้ยงปากท้อง มีตั้งแต่พวกที่หากินโดยการทำเพลงกับค้ายเพลงจนถึงนักดนตรีที่เล่นทุกคอนตามผับหรือร้านอาหารแต่ถึงกระนั้นวงการนักดนตรีอาชีพนั้นมักจะจำกัดเวลาเล่นส่วนใหญ่อยู่ในเวลากลางคืน เราจึงมักจะเรียกว่านักดนตรีกลางคืน แม้แต่นักดนตรีได้มีโอกาศทำเทปกับค่ายเพลงแล้วก็ยังต้องกลับมาเล่นกลางคืนเหมือนกัน โดยเฉลี่ยรายได้ของนักดนตรีกลางคืนมีต้องแต่ 100 - 100,000 ก็ตามะดับฝีมือและชื่อเสียงของแต่ละคน เขาว่ากันว่านักดนตรีที่เล่นกลางคืนเจ็บไม่เป็นป่วยไม่เป็น เพราะต้องเคร่งครัดกับเวลาอย่างมากเพราะบนเวทีนั้นต้องคุยกันเป็นวินาทีหากช้า สาย หรือไม่พัฒนาตัวเองก็เตีรยมตกงานได้เลย

5.นักดนตรีระดับครู ส่วนนี้เป็นส่วนของการสอนโดยคนที่จะเป็นครูได้นั้นต้องมีระดับวัยวุฒิและคุณวุฒิ บ้างก็เรียนทางด้านดนตรีมาจากมหาลัยต่างๆ บ้างก็เรียนมาทางอาชีพ หรือ บางทีก็เรียนมาจากประสพการที่ผ่านมา โดยมากครูสอนดนตรีมักจะอยู่ตามโรงเรียนสอนดนตรีต่างๆทั้งของเอกชนและรัฐบาล ถือเป็นกลุ่มนักดนตรีที่ทำงานกลางวันอัตตราโดยเฉลี่ยจะอยู่ประมาณ 200 - 2000 ต่อชั่วโมง/ชั่วโมง/คน

เอาหละรู้จักนักดนตรีประเภทต่างๆกันแล้วทีนี้มาดูลักษณะกลุ่มคนที่มาเล่นดนตรีกัน

1.ประเภทไม่มีพรสวรรค์แต่มีพรแสวง นักดนตรีประเภทนี้หาได้ง่ายที่สุดคือไม่ค่อยมีพรสวรรค์เท่าไหร่อาศัยความมานะทุ่มเทในการฝึกซ้อมทให้มีความสามารถในการเล่นจากความอุตสหะ ทำให้มีความสามารถในที่สุด จัดเป็นนักดนตรีที่หาได้ง่ายที่สุดในกลุ่ม

2.ประเภทมีพรสวรรค์ นักดนตรีประเภทนี้หาได้ยากมากขึ้นเพราะส่วนมากจะเป็นพวกที่มีความสามรถแฝง มีความสามารถในการซึมซับอารมณ์ของเพลง มีความพร้อมของร่างกาย ประสาทสัมพัสทั้ง 5 สมบูรณ์และสามารถใช้งานได้ดังใจ ถ้าคนกลุ่มนี้มีความพยายามในการฝึกเท่าๆกับคนกลุ่มแรกจะทำให้สามารถพัฒนาตนเองได้มากกว่าคนกลุ่มแรกหลายเท่า

3.ประเภทจำกัดสายเลือด คนกลุ่มนี้หาได้ยากที่สุดเพราะพวกจำกัดสายเลือดเป็นกลุ่มคนที่มีทั้งพรสวรรค์และความสามารถที่ได้รับมาจากพ่อหรือแม่ โดยมากมักจะเจอคนกลุ่มนี้ในสายการร้องและนักดนตรีประเภทคีย์บอร์ดมากกว่าเครื่องมืออื่นๆ เอกลักษณะของแต่ละคนจะแตกต่างกันออกไปตามความสามารถของพ่อหรือแม่ที่ไห้มา ทั้งทางด้านกำลัง ความไว การแยกประสามสัมพัส และอื่นๆอีกมากมาย โดยมากพ่อหรือแม่จะเป็นนักดนตรีหรือทำงานด้านศิลแบบอื่นๆ ทำให้ถ่ายทอดความสามารถมาตามสายเลือดไปโดยปริยาย

เอาหละวันนี้ก็พอแค่นี้นะครับวันต่อๆไปเราจะมาคุยเรื่องเกี่ยวกับสายงานทางอาชีพให้ฟังครับ