จัวหวะชีวิต - จงสนุกกับชีวิตก่อนที่เพลงสั้นเพลงนี้จะจบลง

ชีวิตของผมมันคล้ายๆบทเพลงยาวๆเพลงหนึ่งที่มีทั้งความรัก ความสุข ความทุกข์ และความตาย บางที่ผมก็รู้สึกเหมือนชีวิตผมเหมือนเพลงรักที่จบแค่สมหวังกับอกหัก สามารถคาดเดาได้ตายตัว บางทีผมก็รู้สึกเหมือนมันเป็นเพลงบรรเลงที่ยาวสุดลูกหูลูกตาเหมือนจินตนาการที่คาดหวังไม่ได้ ไม่มีจุดหมาย ไร้สึงหนทาง รอเพียงจดจบที่ปลายของบทเพลงเท่านั้น...

เอาหละบันทึกนี้เป็นบันทึกแรกของผม มาทำความรู้จักผมกันก่อนดีกว่า ผมเป็นบุตรคนที่ 9 ของตละกูลเป็นคนที่อยู่ในรุ่นที่ 3 สัตว์ประจำตัวคือจิ้งจอก นั้นคือที่มาของ Foxzy Fox9Tail ซึ่งเป็นชื่อที่ผมจะใช้บ่อยๆครับ ผมเริ่มเล่นดนตรีตั้งแต่ 2 ขวบครึ่งโดยคุณพ่อเป็นผู้ฝึกสอนให้เริ่มเล่นอาชีพตอนอายุ 15 ปัจจุบันอายุ 20 ปี เครื่องดนตรีที่เล่นเป็นเอก...คงจะเป็นตละกูลคีย์บอร์ดทั้งหลาย แล้วก็เบส กลอง กีต้าร์ ตามลำดับ ( เรียงตามความชำนาญ )

ฮะฮะ..เขียนไม่จบซะทีแฮะ...เอาหละ ผมก็เป็นนักดนตรีธรรมดาๆ คนนึงก็แค่ชอบเล่นดนตรี...ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าไม่ได้เล่นดนตรีแล้วจะไปทำอะไร ผมไม่ได้หมายถึงไม่มีงานทำนะ ผมหมายถึง คนที่ชอบเล่นเกมส์แต่ไม่มีเกมส์เล่น ผมหมายถึงนักวาดรูปที่ไม่มีดินสอหรือพู่กัน หมายถึงทะเลที่ไม่มีปลา มันขาดชีวิตขาดสีสันนะไม่รู้สิ มีเหตุผลที่มากกกว่าความอยากเล่นนะ ผมเริ่มเล่นดนตรีเพราะผู้หญิงคนนึง ถึงปัจจุบันเธอจะจากไปอย่างไม่มีวันกลับแล้วก็ตาม ผมก็ยังคงเล่นดนตรีของผมต่อไป .....ต่อไป.....ถามว่าเมื่อไหร่ถึงจะเลิกก็คงจะจนกว่าหัวใจผมจะอยุดเต้น จนกว่าจะไม่มีลมหายใจ เล่นไปเรื่อยๆถึงแม้จะเหลือแต่วิญญาณก็คงจะเล่นเท่าที่เล่นได้นะอย่างน้อยๆก็คงฮัมเพลงในความมืดให้คนอื่นสยองเล่นนะ...?

เอาหละการแนะนำตัวคงจบลงเท่านี้หากใครมีอะไรส่งสัยเรื่องดนตรีก็มาถามๆบ้างก็ได้นะครับยินดีจะตอบให้ถ้าตอบไม่ได้ทันทีเลยก็จะพยายามหาคำตอบให้ครับ